Je persoonlijke agent.

Interne vragen beginnen vaak met „Weet jij toevallig…”, en halen iemand uit zijn werk.

De vraag gaat naar de assistent. Het antwoord komt gecontroleerd, mét bron.

De baas beantwoordt dagelijks dezelfde twintig vragen, omdat alles alleen in zijn hoofd zit.

Eén keer gedocumenteerd, duizend keer beantwoord, ook als jij op vakantie bent.

Leerlingen durven de „domme vraag” geen derde keer te stellen, en maken liever fouten.

De assistent vraag je zonder schroom. Zo vaak je wilt.

Om twee uur 's nachts is de chef niet bereikbaar, de ploeg improviseert.

Instructies en storingsprocedures zijn dag en nacht opvraagbaar. De assistent kent geen werktijden.

De werkinstructie bestaat alleen in het Duits, een deel van het team begrijpt haar half.

Kennis één keer bijgehouden, antwoord in de taal van wie vraagt.

Nieuwe collega's stellen de eerste weken honderd vragen, aan precies de collega's die geen tijd hebben.

De nieuweling vraagt de assistent. Processen, sjablonen en verantwoordelijkheden staan vanaf dag één klaar.

De collega die al dertig jaar „gewoon weet hoe het moet”, gaat met pensioen.

Zijn kennis wordt vooraf gestructureerd vastgelegd, en blijft opvraagbaar als hij weg is.

De medewerkster is ziek, de klant belt, niemand kent haar dossier.

De vervanger vraagt de assistent naar het gedocumenteerde proces. En kan wérken, in plaats van alleen aanwezig te zijn.

Niemand weet wat het team eigenlijk níét weet, tot de dure fout gebeurt.

Onbeantwoorde vragen worden een lacunelijst: je ziet zwart-op-wit waar kennis ontbreekt.

De offertesjabloon bestaat in drievoud, en de juiste heeft net degene die er vandaag niet is.

De agent noemt de versie die geldt, met bron.

Verlof, ziekmelding, declaraties: elke week dezelfde vijf vragen, aan dezelfde persoon.

De agent beantwoordt ze uit je eigen regeling, op elk moment.

De monteur belt het kantoor omdat de map in de werkplaats ligt.

Hij zoekt het ter plekke op en krijgt het antwoord uit dezelfde kennis.

Bij twijfel wordt er gegokt, want de richtlijn telt veertig pagina's.

De agent geeft de passage terug die geldt en verwijst naar het document.

Er is al een wiki. Verouderd, onvindbaar, niemand vertrouwt hem.

De agent gebruikt diezelfde documenten, alleen vraag je in plaats van zoekt.

Vestiging A antwoordt anders dan vestiging B, terwijl het hetzelfde bedrijf is.

Iedereen bevraagt dezelfde kennis en krijgt hetzelfde antwoord.