Państwa osobisty agent.

Wewnętrzne pytania często zaczynają się od „Nie wie pan przypadkiem…”, i wyrywają kogoś z pracy.

Pytanie idzie do asystenta. Odpowiedź przychodzi ze źródłem do sprawdzenia.

Szef codziennie odpowiada na te same dwadzieścia pytań, bo wszystko istnieje tylko w jego głowie.

Raz udokumentowane, tysiąc razy odpowiedziane, nawet podczas Państwa urlopu.

Praktykanci nie odważą się zadać „głupiego pytania” trzeci raz, wolą popełnić błąd.

Asystenta pyta się bez skrępowania. Ile razy trzeba.

O drugiej w nocy majster jest nieosiągalny, zmiana improwizuje.

Instrukcje i procedury awaryjne są dostępne całą dobę. Asystent nie ma godzin pracy.

Instrukcja robocza istnieje tylko po niemiecku, część zespołu rozumie ją połowicznie.

Wiedza prowadzona raz, odpowiedź w języku pytającego.

Nowi zadają w pierwszych tygodniach sto pytań, akurat tym osobom, które nie mają czasu.

Nowy pracownik pyta asystenta. Procesy, szablony i zakresy odpowiedzialności są dostępne od pierwszego dnia.

Pracownik, który od trzydziestu lat „po prostu wie, jak to się robi”, odchodzi na emeryturę.

Jego wiedza zostaje wcześniej uporządkowana i zapisana, i można ją odpytywać, gdy już go nie ma.

Pracownica na zwolnieniu, klient dzwoni, nikt nie zna jej sprawy.

Zastępstwo pyta asystenta o udokumentowany proces. I może pracować, a nie tylko być.

Nikt nie wie, czego zespół tak naprawdę nie wie, dopóki nie zdarzy się kosztowny błąd.

Pytania bez odpowiedzi stają się listą luk: czarno na białym widać, gdzie brakuje wiedzy.

Wzór oferty istnieje w trzech wersjach, a tę aktualną ma akurat osoba, której dziś nie ma.

Agent wskazuje wersję obowiązującą, wraz ze źródłem.

Urlop, zwolnienie, delegacje: te same pięć pytań co tydzień, do tej samej osoby.

Agent odpowiada na nie z Państwa własnego regulaminu, o każdej porze.

Monter dzwoni do biura, bo segregator został w warsztacie.

Sprawdza na miejscu i dostaje odpowiedź z tej samej wiedzy.

W razie wątpliwości się zgaduje, bo wytyczna ma czterdzieści stron.

Agent przytacza obowiązujący fragment i odsyła do dokumentu.

Wiki już jest. Nieaktualne, nie do znalezienia, nikt mu nie ufa.

Agent korzysta z tych samych dokumentów, tylko że się go pyta, zamiast szukać.

Oddział A odpowiada inaczej niż oddział B, choć to ta sama firma.

Wszyscy pytają tę samą wiedzę i dostają tę samą odpowiedź.