Tek kurucu. Tek platform. İki karar.

Sahadan iki gözlem ve bunlardan çıkan iki karar: rinqo buradan doğuyor. Birincisi: Yapay zekâyı bir şirkete getiren kişi nadiren modelde takılır. Bilgide takılır. Fiyatlar, süreçler, istisnalar, müşteriyle kurulan ton kafalarda, eski e-postalarda, dağınık klasörlerde durur. Bu bilgiyi bir araya getirmek her yapay zekâ geçişinin asıl emeğidir. Deneyimli biri ayrıldığında bilgi de onunla gider.

Birinci karar buradan çıkıyor: Merkezde şirket hafızası duruyor, bu bilginin bir araya geldiği ve erişilebilir kaldığı yer. Yapay zekâ ajanları oradan çalışır, ekibiniz de oradan çalışır. Bilgi tabanları eskir, çünkü onları güncel tutmak fazladan iştir. Bizde bakım işin kendisinden doğar: Bir ajanın müşteri görüşmesinde yanıtı eksik kalırsa, soru şirket hafızasında açık bir boşluk olarak belirir. Onu yanıtlayan kişi, yanıtı herkese açar, insanlara olduğu kadar ajanlara da. O andan itibaren ajan yanıtı bilir, ekipte aynı soruyu soran da onu aynı yerde bulur.

İkinci gözlem: Yapay zekâya geçiş çoğunlukla fazla büyük düşünülür. Her şeyi altüst eden bütün sistemler, on iki aylık projeler. İkinci karar buradan çıkıyor: rinqo süreç süreç ilerler, kendi hızınızda. Size zaman kaybettiren bir işi seçersiniz: kaçan aramalar, dolu gelen kutusu, yanıtsız başvurular. Onu şirket hafızasından çalışan bir ajan devralır, çevresinde hiçbir şey yeniden kurulmadan. Bir sonraki, siz hazır olduğunuzda gelir.

Başka araçlara dosya yüklenir. Oysa rinqo, yeni gelen biri gibi işe alıştırılır. Ve yapay zekânın sunduğu olanakların çokluğu yardım etmekten çok bunalttığı için yüzey dar kalır: bir işi devralan ajanlar, onlarla birlikte büyüyen bir hafıza, teknik jargon yok. Almanya'da geliştirildi, AB'de işlenir, ABD'li sağlayıcı yok.

Bu yüzden ajanlarımız robot değil hayvan. Bir hayvan sizden bir işi alır, ama siz olmaz. Yapay zekâ ajanları da böyle düşünüldü: İnsanlarınızın sırtını korurlar, onların yerini almazlar. Sürekli tekrarlananı devralırlar. Böylece ekibinizin gerçekten insan isteyen işe vakti olur.